Inke wie?

Als kind kon Inke (°1979) het goed uitleggen. Haar ouders hadden er geld op ingezet dat ze advocate zou worden maar op haar twaalfde stopte ze met groeien. Een toga, zo gaf ook het parentaal comité noodgedwongen toe, zou haar gestalte geen goed doen. 

Inke is geboren op de dag van de Heilige Jeanne d’Arc, de maagd van Orléans die eeuwen voordien stemmen had gehoord in haar hoofd. Jeanne had de koning van Frankrijk zo’n sterk verhaal op de mouw gespeld dat die prompt naar Reims marcheerde om zijn troon van de Engelsen terug te eisen. Dat gemeenschappelijke talent tot uitleggen kon toch geen toeval zijn? Het was toen dat Inke haar queeste startte naar haar innerlijke Jeanne. En vooral: wat ermee te doen.

Even dacht zij tijdens haar tienerjaren aan een carrière als judoka. Hoe beter in de voetsporen van Jeanne te treden, dan zelf een krijgster te worden? Helaas, zoals iedere protagoniste uit een straf verhaal kreeg ook Inke af te rekenen met uitdagingen en tegenslagen. Haar ambities om topsportster te worden, hielden niet stand. De subtiliteiten van de non-verbale communicatie die eigen is aan judo, bleken echter voor altijd mooi meegenomen.

Aan de universiteit wendde zij haar inmiddels overduidelijke talent voor taal aan in een studie van de Romeinse en Griekse meesters. Niemand beter geplaatst dan Homeros en Cicero als leermeesters in de vertelkunst of retoriek. Hoe smulde zij in die jaren van hun woorden! Na afloop besliste zij dan ook dat ze een manier moest vinden om haar eigen verhaal verteld te krijgen.

Dat deed ze voor het eerst bij Charlie. In tegenstelling tot haar patrones Jeanne bleek Inke geen stemmen van anderen in haar hoofd te hebben, maar gewoon die van zichzelf in haar pen. Een verhaal kunnen vertellen, ontdekte zij, was een talent op zich. Een talent dat zij via alle voorgaande stappen beheerste als geen ander. Bovendien had ze van haar patrones het talent meegekregen om toch ook de stem van anderen te horen. Alweer: niet in haar hoofd, maar gewoon in haar oor. Ook hun verhaal kreeg ze in geen tijd op de rails. 

Ondertussen leeft Inke in de gelukzalige overtuiging dat alles een verhaal is. En dat iedereen er een heeft. Sommige zijn kort, andere lang, sommige van groot persoonlijk en andere van commercieel of maatschappelijk belang. De kunst zit ‘m in het vinden van de juiste invalshoek, de passende toon.

Of iemand wil luisteren naar een verhaal, hangt helemaal af van hoe je het vertelt. Doe je dat goed, dan luistert altijd iedereen.